biliyosun di mi,

biz karşılaşamayız bile..

ben böyle beklerken aslında..

yani biz aslında bir daha hiç..

yani biliyosun di mi,

ben senden haber bekliyorum.

biliyorum, çok çok zamanlar geçti, çok çok yaşandı arada.. 

evet, duruyor eteğimizdekiler ve belki gerek olmayabilir dökmeye..

ama biliyosun di mi?

bilmiyosun.

bilsen..

pencere önü sayıklamasıdır.

bu daha ne kadar devam edecek?! ben deneyip duracağım, hayat çelme takıp duracak.. çelmeyi kendi kendime takıyorumdur belki, olmayacak şey değil.. ayağa kalkmışken yürümeye devam etmek istiyorum ama yön yok, ışık yok, pabuçlar rahatsız.. yine bonboş metafor.. 

seni beklerken oyalanıyormuşum gibi de geliyor bi yandan. üst üste o kadar çok hata ya da hataya benzer şey yaptım ki, doğruyu ayırt etmem çok güç artık. "daha iyi yenilmek" falan bitti hep. 

çok düşüğüm bugün, kızgınım da biraz. ondörtbindörtyüzseksenyedi adım atmışım, ne oldu, eve döndüm yine. galiba 'biraz'dan fazla kızgınım. rüyamda seni gördüm sanırım, bitmedi gitti seni sevmelerim, özlemelerim.. en çok ona kızgınım. 

al! kahve de soğudu yine..

yalın-sız

ben bişey yaptım;

egedeyim. 

hep söylediğim gibi, nikka'yı alıp geldim. 

insan kendinden uçakla kaçabilir mi?

istanbul'dan uzaklaşmak "kendim" i seyreltebilir mi?

göreceğiz, deniyorum. 

ne olacağını hiç bilmiyor, ne olmayacağını çok iyi biliyorum.

saçlarım uzadı, uzattım. 

görsen seversin. görebilsen..

seni kendime haksızlık edecek kadar çok özlüyorum.

böceği

buraya iyi bişey yazmak mümkün olmuyor, şimdi hepimiz evdeyiz.. her sabah imdb ortalaması 6.1 olan bir filmin tutarsız hatıralarıyla uyanıyorum, kaldığımız yerden devam edebilmeyi umarak. ne kaldığım yeri, ne devam etmek istediğim yönü hatırlamıyorum oysa.. bu belirsiz bekleyiş her geçen gün kaburgalarımı birbirine yaklaştırıyor, zihnimi bulandırıp, uykularımı bölüyor..
en kötüsü de, zerre iyiye gitmiyor.

dalgaların sesini hayal ediyorum, saçlarım uçuşuyor gece esintisinde, güleceksin belki ama omzuma sardığın şalı hissedebiliyorum.. atom dudaklarımı yaktıkça, içinde buzların salındığı rakıyla serinletiyorum onları.. ne çalıyor? bilmem, sen ne istersen.. ah seni tanıtmadım değil mi, sen benim tatlı sürprizim..

caol ila

bugün yürüyordum öyle, sakin bir moda turuydu.. köşkün sokağında biri omzuma dokundu, dönüp genç kadının yüzüne baktım.. soğuktan kızaran burnunu, koyu kaşlarını, ince dudaklarını inceledim.. "merhaba, sahildeki barda çalışıyorum , geçen hafta sonu çok ağlamıştınız hani.." dedi. ağlamadığım bir hafta sonu hatırlamaya çalıştım.. "daha iyi misiniz? her şey yolunda mı?" diye sordu. gülümsedim. sen olsan ne yapardın? eminim sen de gülümserdin."hayır." demek istedim, "hayatım hala berbat ama param olmadığı için artık evde ağlıyorum.." ama onun yerine; "evet." dedim, "şimdi daha iyiyim, teşekkürler.." "sevindim" dedi, "içime işlemişti göz yaşlarınız, arkadaşınız da çok çaresiz görünüyordu." sana anlatmak istiyorum bunu. telefonu açıp, "merhaba, begüm ben hatırladın mı?" diye sitem etmek, sonra da bugün olan, bu şeyi sana anlatmak istiyorum. ama anlatamıyorum.. sonra, seni özledim demek istiyorum, seni çok özledim. ama bitti, yokuz artık. nasıl olacak? kim sana seni ne kadar sevdiğimi söyleyecek? kimse. çok seviyorum oysa.. ne kötü. umurunda mı, onu bilsem bile yeter aslında.. bu daha kötü.

falcon

yüzmeye devam etmeden önce suyun neresinde olduğuma bakmam gerekti, etrafımda çember çizmeye başlamıştım, üstelik kıyıya dramatik biçimde yakın.. şimdi tükenen nefesimi düzene sokmak, yorulan kollarımı dinlendirmek için sırt üstü yatıyorum. yüzüm güneşe dönük, suyun altındaki sesleri dinliyorum.. yeni yaşıma bu noktada gireceğim. öncesinden şüpheliyim, sonrasını ise hiç bilmiyorum, son umut kırıntılarımla kurduğum bütün hayallerim tek seferde yıkıldı zira.. mecburdum buna, defalarca kırılan kalbimi, un ufak edilmiş özgüvenimi, darmadağın olmuş duygularımı, artık kontrol edemediğim sinirlerimi, kuruyan gözyaşlarımı, yanan midemi, hiç kesilmeyen migrenimi ve özlemekten ağrıyan omuzlarımı onarmak için. tatil değil yoksa.. böyle. evdeyiz nikka'yla, film izliyoruz, kitap okuyoruz, duruyoruz biz. tek ihtiyacımız manikür..

not:

en mutlu anlarımızı baş başa bi odadayken geçirdik. bu yüzden biliyorum ki, bi göz oda yeterdi bize. açık penceresinden deniz kokusu gelen, serin ve aydınlık bi oda.. canımız yandı diye can yakıyoruz çoğu zaman.. yazık.

confession

"No, I want someone to tell me what to wear every morning. I want someone to tell me what to eat, what to like, what to hate, what to rage about, what to listen to, what band to like, what to buy tickets for, what to joke about, what not to joke about. I want someone to tell me what to believe in, who to vote for, and who to love, and how to tell them. I just think I want someone to tell me how to live my life, Father, because so far I think I've been getting it wrong. And I know that's why people want people like you in their lives. Because you just tell them how to do it. You just tell them what to do, and what they'll get out of the end of it. Even though I don't believe your bullshit, and I know that scientifically nothing I do makes any difference in the end anyway, I'm still scared! Why am I still scared?! So just tell me what to do. Just fucking tell me what to do, Father!"*

*fleabag s2e4

happy with a secret*

kahveler soğuk, biralar sıcak..

ben,
hala varım.
tek sorun bu.

kırık

sen benim en ayık sarhoşluğumsun.
elim senin olsun,
nefesin benim,
seviyorum seni.

seninle buz gibi bir denize girmeden önce tereddüt etmek istiyorum. başının ağrısı geçsin diye çay demlemek, yorgun gözlerini öpmek istiyorum. bir öykü anlat bana, sen anlatırken uyuyakalmak, bitmeden uyanmak istiyorum. hayal kırıklıkları yaşayalım, düşelim, boğulalım ama sabaha karşı hep gülelim istiyorum. gülerken yorulup, sevişemeden sızıp kalalım istiyorum. gözlerimize bakıp anlaşalım ama bazı huylarımıza da hiç alışamayalım.. didişelim seninle, sonu öpücüklerle bitsin ama didişelim..

olalım. bu zamana kadar olamadığımız her şeyi olalım, her yerde olalım.

ben tanımadan özlüyorum seni, hasretim düpedüz. adımı çağır yeter, en derin uykumdan uyanıp geleceğim. kirli, pejmürde, yaralı, yorgun ve kırgın olacağım ama geleceğim.
seni öyle çok bekledim ki..