alexandria

harikasın!!

rica ederim,

ahkâmlarınızı alıp gidiniz! evet evet, kovuyorum sizi, pek doğru anladınız. oradan buradan okuyup devşirdiğiniz lakırdılarınızı da unutmayınız. bilhassa kalbinizi kırmak için söylüyorum ki, aslınızı öykünmelerinizin ardına saklayamazsınız, kendinize duyduğunuz acıma hissinin müptelası olmuşsunuz küçük dostum!

hey!
kaçarken maskenizi düşürdünüz, gittiğiniz yerde lazım olabilir...

yirmialtınisanikibinsekiz

kendimi saklayacak değilim.

iskemlelerde oturuyorlardı, bir örnek, ahşap iskemlelerde... genç ve sabırsızdı hepsi, kendi aralarında konuşuyor, ara-sıra gülüşüyor ama çokça etrafı gözlüyorlardı. pırılpırıldılar, heyecanlı ve umutlu... yalnız, içlerinden bir tanesi farklıydı, durgun -daha sonraları onun için en sık kullanılan sıfatın bu oluğunu öğrendiğim için burda özellikle kullanıyorum-, sessiz ve tedirgindi. aynı pırıltı onun gözlerinde yoktu, daha çok kaygı vardı hatta ve bunu bildiğinden sürekli kaçırıyordu bakışlarını. omuzları düşük, dudakları gergin... hırsla önündeki bardağı çeviriyordu.
'sıramı bekliyorum' dedi çok sonra, benim söylediğim onca şeye karşılık. 'gerginsin' dedim, gözlerimin içine baktı, minik ama acı bir tebessüm belirdi dudaklarında. canım yandı, onunkini tahmin bile edemiyorum...

anlayan..

işi-gücü, eşi-dostu, makul sebeplerle ihmal etmek istiyorum artık!
hadi bakalım..

dördüncüoyun?

bu ara sık sık ve çok çok aklımdasın..
o oyunlara yalnız gidiyorum, bundan belki de.. senden öğrendiğimi kendime satıyorum..
ve ben, seni özledim.
arsız bir başbelasıyım, evet.

;

hayata,

başladığın yerle alakalı, buna karar verdim.
olduğun değil, başladığın yerle..

hep

odamdayım..
sitem etmesin kimse,
ben etmiyorum..